Als we dan ‘vooruit’ dienen te kijken, door-te-gaan naar ons doel, door ons OGOT te stappen. Welke ‘tools’ of hulpmiddelen kunnen we dan gebruiken om elke dag opnieuw beslissingen te nemen — wetende dat die beslissingen een creatie zijn, onze volgende toekomst bepalen, ons tot ons doel dienen te leiden?

Laten we ons ‘hart’ spreken, of laten we ons ‘verstand’ spreken? Of beter — laat ze allebei spreken zodat je ze beide leert (er)kennen en begrijpen. Dit laatste is een leer-rijk iets, maar uiteindelijk moeten we wel knopen hakken en ‘door’-gaan.

The heart is always ready to take the risk, the heart is a gambler. The head is a businessman. The head always calculates, it is cunning. (Courage, The Joy of Living Dangerously, Osho)

Ook hier kom ik weer bij een tekst van Osho. Een boekje dat ‘toevallig’  deze dagen bij me in de buurt vertoeft. Als we dit even analyseren, wat Osho ook doet in dit boekje, dan komen we bij de kern… “To live through the heart is to discover meaning. … the heart is listening to the sounds of the unknown…” en “… the head cannot listen; it is very far away from the unknown. The head is filled with the known”.

Wat zit er in ons hoofd? Alles wat we al ‘weten’ en ‘kennen’. Dus eigenlijk is dit het ‘verleden’, alles wat reeds voorbij is. Ons verstand is niet meer dan de som van het verleden, ons geheugen.

Het hart is de toekomst. Het hart is de hoop.
Ons verstand denkt aan het verleden, ons hart droomt over de toekomst.

De toekomst moet nog komen, dit zal altijd zo zijn… de toekomst is komende en wordt telkenmale het heden, het huidige moment.  En het huidige moment wordt het verleden. Het verleden heeft geen mogelijkheden meer… het ‘is geweest’. Punt.
De toekomst is zoals een zaadje, het zaadje dat uiteindelijk een huidig moment wordt.

Het hart is de toekomst. Het hart is de hoop.
Ons verstand denkt aan het verleden, ons hart droomt over de toekomst.

Wat volgen we? Ons hart of ons verstand?

Commentaar (0)