(mei 2010)

Wees welkom,

Wanneer u in het leven staat als mens waarachtig, toon u dan in waarheid, toon u dan waarachtig, toon u naar waardigheid, toon u naar kracht en individualiteit. Toon dat u iets te bieden hebt, naar liefde, naar goedheid, naar dienstbaarheid. Toon dat u vanuit een missie in de aarde verblijft. Toon dat u in een positie bent met tal van mogelijkheden, dat u kan bieden aan de mens, zonder verwachtingen wederzijds. Dat u kan omhullen, dat u kan schenken, in genegenheid, zodat u kan buigen en aanwezig zijn, totaal. 

Wanneer u naar volle kracht, naar volle beweging innerlijk leeft, bent u niet eenzaam, voelt u geen verlatenheid, geen angst, en geen twijfel. 

In dit woord momenteel wens ik geloof naar 'dat wat is' te overtuigen.  … 

Overtuig uzelf door uw medemens te overtuigen, door te tonen, te bieden, te omhullen. Geef 1 hand, 2 handen, … geef 1 arm, 2 armen. Ook wanneer de mens een beweging maakt van confrontatie, angst of tegendruk; blijf geven, blijf aanreiken. Dit is noodzakelijk te beoefenen. 

Uw kracht schuilt momenteel in u, wanneer u gelooft komt deze te voorschijn en toont dit een werkelijkheid dat u als mens verbaast. Geloof daarin!

Ervaar steeds uw ruggengraat als een krachtige spiraalvormige instroom, elk individu afzonderlijk, vanuit instroom, vanuit ontvankelijkheid gevoed, verrijkt.

In dit alles draagt u zorg voor uzelf. U benut dat wat u nodig hebt, steeds meer en meer. 

In onverwachte bewegingen, in het wijzigen van structuren binnen uw realiteitsbesef, benut u totale bewegingen waarin het geloof gevoed wordt. U dient tal van handelen te veranderen. 

In een komende tijd raad ik u aan dit te beoefenen. Het is gemakkelijk dit in een tijdsperiode te benutten dewelke u zelf bepaalt als een soort van doelstelling. 

Wat wenst u te bereiken? “Uzelf te ervaren, uzelf te ervaren in uw goedheid, in uw geloof, in uw vertrouwen, in uw identiteit, in uw kracht en in uw dienstbaarheid.”

U kan geluk tonen aan uw medemens. U kan geluk inademen, versterken aan uzelf wanneer u het biedt, aanduidt en geeft, omhult. 

Hoe anderen reageren is niet uw zaak. U blijft dicht bij uzelf in uw overtuiging te bieden, en te bieden, te staan en te staan, te geven en te geven, omarmend te zijn. 
U verblijft in een positie, tijdelijk, naar uw beoefening. U traint uw goedheid tot veruiterlijken. 

U voedt de medemens onbewust, dit te vertonen in een aanraken alsook in een besmetten, zo begrijpt u het, van uw goedheid. 

In deze zelfde tijdsbepaling maakt u gebruik van tal van veranderingen dewelke u uw eigen maakt naar gunsten tot uzelf. U baadt in de goedheid tot uzelf eveneens. U omarmt uzelf en u kan dit aan daar u dit benoemt naar een tijdsbepaling enkel. U neemt een dagindeling dewelke buiten uw schema hoort. U neemt een beïnvloeding tot uzelf dewelke uw angsten opheffen. 

In uw praktische aard gaat u handelen in bewegingen dewelke u niet herkent van uzelf. U gaat manifesteren, in een andere gedaante, in een andere zijnstoestand, (om) te reflecteren tot uw eigen individualiteit in onderzoek en in herkenning. 

Wanneer u steeds dagdagelijks in een automatisme uzelf aanschouwt en ook niet aanschouwt, leeft u het leven alsof u het leven bewoont in een sneltrein. U neemt niet de tijd (om) tijdelijk te stoppen met het automatisme. 

Ik vraag u: Benut dit! Ik vraag u: Beoefen dit in een tijdsbepaling die u zelf bepaalt:1 week, 2 weken, 10 dagen, 5 dagen, 2 dagen, 3 dagen, 1 dag… doe het! 

Doe anders dan wat uw automatisme aanduidt. 

Geeft dit inbreuk op contacten rondom u? Neen! Contacten rondom u gaan u herkennen daar u uit uw maskers stapt. Gaan u herkennen daar u uw individualiteit toont, werkelijkheid neemt en benut. U bent immers in de omhulling u zelve, alsook in de omhulling vooreerst zichtbaar tot derden, tot anderen. Daarin ontmoet u uzelf en leeft u uw leven glorieus, naar uzelf.

Wanneer u deze boodschap ontvangt, ervaar in uzelf: Durf ik dit aan? Kan ik dit aan? Durf ik mijn houding dagdagelijks in het ritme te wijzigen. Durf ik te experimenteren in het anders zijn, in het ontdekken van mijzelf? Durf ik dit aan? Geef ik mijzelf de ruimte totaal anders te zijn, mezelf hierin te herkennen… 

Waarom dient de mens geduwd en genoodzaakt in de verstikking te treden (om) tot zichzelf te keren?

Laat u dit zo ver komen? 

Beoefen vooreerst zelf (door) uit de collectieve missie, uit het verteren en uit het massagebeuren te stappen. Uzelf in totaal bewustzijn te voeden met de noodzaak van het moment. 

Natuurlijk blijven verantwoordelijkheden uw verantwoordelijkheid, dit kan niet anders. Verantwoordelijkheden keren zich in een andere vorm, ook u behorend. U verloochent uzelf niet wanneer u voor uzelf kiest, anders te zijn en anders te handelen. 

Wanneer u dit experimenteert begeeft u zich in een hogere vorm van openen en heradapteren, in eigen bewustzijn herprogrammeren. U laat toe andere vormen aan te nemen dan dat wat reeds gekend is, reeds beleeft is, en in routine uw eigen is, u als automatisch beleeft. 

Wanneer u dagdagelijks dezelfde mensen ontmoet, dezelfde tijdstippen begroet, dezelfde voeding benut, dezelfde handelingen veruiterlijkt, neemt u een houding aan dewelke geen inspanningen vragen, dewelke zo in een automatisme vergrendelen dat u ze niet meer bewaakt, dat u handelt vanuit herkenning tot uzelf, in automatisme… Daartoe dient u te wijzigen, zeer kort, (om) herkenning te benutten, dieper en bewuster, vanuit uw werkelijkheid, vanuit uw ziel en vanuit de totaliteit van dat wat uw natuurlijk wezen toont.

Tal van persoonlijkheden leven in u, laat deze vergrendelen tot elkaar. Laat kwaliteiten doorheen tal van levens uw eigen gemaakt de kans tot veruiterlijken, tot begroeten en tot manifesteren komen. 

U bent geen product! Leef naar waarde!

Ik groet,

Babaji

Commentaar (0)