Crematie en Zelfmoord. Een blik in het hiernamaals...
Crematie
en zelfmoord zijn in de boeken van Jozef Rulof meermaals aangehaald als
de 2 belangrijkste zaken die moeten verdwijnen op aarde.
In
het kort probeer ik hier weer te geven waarom: Vanaf onze incarnatie of
geboorte hebben we een levensaura meegekregen die een vast bepaalde
levensduur heeft. Omwille van de vele disharmonieën die we als mens
opgestapeld hebben in al onze vorige levens is deze levensduur ook niet
meer in harmonie (zoniet zou deze voor iedereen dezelfde zijn) en is
het ons oorzaak en gevolg in alle lagen van ons energieveld die de
levensduur van onze levensaura meebepaald. Feit is dat deze levensduur
bepaald ìs en daar hebben we als persoonlijkheid, als mens, niets in te
zeggen.
Gedurende
deze levensduur is onze levensaura verbonden met ons fysiek lichaam. Is
de levensduur verlopen dan verbreekt de verbinding en komt de
levensaura los van het lichaam, op reis naar de sfeer waar ze volgens
trilling (bepaald door levensgraad, gevoelsleven) wordt toe
aangetrokken of naar de sfeer voor reïncarnatie als ze nog andere
levens heeft te doen. (Deze uitleg is een eenvoudige weergave, voor
verdieping dient u de boeken van Jozef Rulof te bestuderen).
Er zijn dus 2 zaken die belangrijk zijn betreffende dit 'loskomen' van het lichaam:
(1) Is de levensduur verlopen? Of is het nog te vroeg?
(2) Hoelang duurt dit verbreken van onze levensaura met ons fysiek lichaam?
Twee onbekende factoren voor de collectieve mensheid.
(1)
Wat we over de levensduur kunnen vertellen, of wat de meesters ons
vertellen via de boeken van Jozef Rulof, en ook via doorgave bevestigd
door onze meesters, is dat ongeveer 50% van de mensen te vroeg
overgaat.. ! 50%.. dat is een serieus aantal, hé!
(2)
Als het dan de tijd van loskomen is, dan duurt dit verbreken ook nog
een bepaalde tijd. In een ‘harmonieuze’ toestand duurt dit 7 uur. Maar
wie op Aarde is al zover? Hier duurt dit dagen, weken, maanden en soms
nog langer.. dit ook weer gekoppeld met levensgraad en bewustzijn. Je
kan je inbeelden dat als je niet gelooft in een leven na de dood het
veel langer zal duren om los te komen van lichaam, daarentegen als het
leven na de dood een tweede thuis voor je is zal dit veel sneller
verlopen. Maar wie weet ook hier weer hoe ver men al is?
Wat
zijn nu de gevolgen als je levensaura nog niet loskomt van je lichaam,
omwille van (1) of (2)? Nu, je levensaura bevat je persoonlijkheid en
is dus bewust. Je ziet alles, weet nog alles, hoort alles, voelt alles,
enzoverder.. Het is alsof je je lichaam nog niet verlaten hebt, je hebt
het wel verlaten maar je hangt er nog aan vast (soms beschreven als de
zilveren koord die nog verbonden is met je lichaam). En niemand kan je
helpen...., niemand kan je bereiken, en jij kan niemand bereiken.
Daarom is crematie niet wenselijk. Je beleeft alles!
Daarom is zelfmoord niet wenselijk. Je blijft alles beleven!
Het
verrottingsproces van het lichaam is niet leuk om mee te maken
maar blijkt toch een mindere schok te geven als het brute geweld van
een crematie. Beide processen zijn een verschrikking!
PS:
In het eerste boek “Een blik in het hiernamaals” krijgt Jozef Rulof via
uittreding een crematie mee te maken zodat hij erover kan schrijven..
In het derde boek “De kringloop van de ziel”, krijgen we het verloop
van een zelfmoord mee te maken en het verrottingsproces van het lichaam
dat bewust beleefd wordt. In de recente boeken “Vraag en Antwoord” die
een weergave zijn van de honderden avonden die de meesters nog gegeven
hebben in 1952 en 1953 komen ze regelmatig terug op deze onderwerpen.
---
PS:
(latere aanvulling) Ik was het nog even aan het overdenken en nalezen
en dien het toch nog meer in detail weer te geven om correct te zijn.
Het
punt (1) waar we te vroeg overgaan heeft nog verschillende graden, vele
graden, die allemaal het vervolg mee bepalen. En dit wil ik nog wel
even verder benadrukken omdat diegenen die te vroeg overgaan (en dat
zijn er toch veel) niet allemaal alles nog bewust meemaken, zoals het
verrottingsproces.
Of je nog effectief de volledige tijd (levensduur)
aan je lichaam verbonden blijft heeft te maken met de bewuste keuze van
overgaan: Voorbeeld om dit duidelijk te maken, want het zijn verschillende wetten die in werking treden:
-
zelfmoord = bewuste keuze en men spreekt dan van bewuste zelfmoord:
Hier blijf je bewust aan je lichaam, zolang je lichaam het toelaat. De
rest van de tijd (levensduur aura) verblijf je in een sfeer waar
allemaal gelijken verdoofd rondlopen, niets zien of horen, alleen maar
denken.. tot de tijd er is dat ze hun natuurlijke dood zouden sterven
en dan verder gaan.
-
ongeluk uit onoplettendheid, disharmonie (ziekte) van
fysiek leven, en dergelijke = half-bewust of halfwakend zelfmoord. Hier
is het geen bewuste keuze tot moord en is dus een andere wet die in
werking treed. Alleen de duur die nodig is om het fluïdekoord met het
lichaam te verbreken geldt hier om los te komen van het lichaam. (Zoals
voorheen vermeld kan dit toch enige tijd duren dus crematie is ook hier
niet aan te raden..). Daarna gaat men naar de sfeer voor reïncarnatie
en valt men in slaap oom onbewust te wachten op een volgende
incarnatie.. ofwel gaat men naar sfeer van afkomst en hier loopt men
dan versuft, in trance rond, onbereikbaar voor anderen omdat men 'iets'
mist.. Dit 'iets' komt dan op het tijdstip van natuurlijk dood, dan
komt men helemaal terug tot bewustzijn.
-
dood door externe oorzaak = hier is het helemaal geen eigen keuze
(bijvoorbeeld ongeluk zonder eigen fout, mogelijk wel verbonden via
oorzaak en gevolg maar nu in dit leven geen eigen keuze) en blijft men
dus niet verbonden met het lichaam. Wel telt hier ook de nodige tijd om
de koord te verbreken..
En zo zijn er vele verschillende graden, en vele verschillende wetten die bepalend zijn. Maar
uit alles blijkt toch dat crematie bijna altijd ervaren wordt, want de
tijd die nodig is om het lichaam los te laten is voor velen onder ons
langer dan die enkele dagen dat we de tijd krijgen.
Zelfs
de heel bewusten, die enkelingen die een zeer korte tijd nodig hebben
om het lichaam los te laten, ervaren toch hinder van een crematie. Ze
voelen niet de pijnen omdat ze al in hun sfeer vertoeven maar voelen
wel het gemis, de gronding die ze zouden krijgen van de volledige 100%
van hun levensaura als er een natuurlijk loslaat-proces zou
plaatsvinden.
En
gronding hierboven is idem als gronding op aarde. Zonder gronding zijn
we zweverig, niet volledig bij bewustzijn. Hierboven krijgen we
gronding door opname van het levensaura van ons fysieke lichaam.
Jozef
 |
Verdieping 
